جراحی پروتز سینه

جراحی پروتز سینه چیست؟

جراحی پروتز سینه یک مداخله جراحی است که در آن، ایمپلنت‌های پزشکی (پروتز) در زیر بافت طبیعی پستان یا زیر عضله قفسه سینه قرار داده می‌شوند تا حجم و برجستگی سینه افزایش یابد. پروتزهای سینه از نظر جنس مواد پرکننده به دو دسته اصلی سالینی (آب نمکی) و سیلیکونی تقسیم می‌شوند که امروزه پروتزهای سیلیکونی به دلیل ایجاد قوام طبیعی‌تر و شبیه‌تر به بافت واقعی سینه، کاربرد بسیار گسترده‌تری دارند. نسل جدید پروتزهای سیلیکونی که به پروتزهای "پاستیلی" یا Cohesive Gel معروف هستند، در صورت پارگی فرم خود را حفظ کرده و مواد آن‌ها در بدن پخش نمی‌شود.

علاوه بر جنس، پروتزها از نظر شکل ظاهری نیز به دو نوع گرد (Round) و قطره‌اشکی یا آناتومیک (Teardrop) طبقه‌بندی می‌شوند. پروتزهای گرد برجستگی بیشتری در قسمت فوقانی سینه ایجاد می‌کنند، در حالی که پروتزهای قطره‌اشکی نمای طبیعی‌تری داشته و بیشترین حجم آن‌ها در قسمت تحتانی متمرکز است. انتخاب نوع، جنس و حجم پروتز بر اساس پهنای قفسه سینه، کیفیت پوست و اهداف زیبایی بیمار توسط جراح تعیین می‌گردد.

جراحی پروتز سینه برای چه افرادی مناسب است؟

کاندیدای مناسب برای این جراحی، زنانی هستند که از سلامت عمومی کامل برخوردار بوده و از کوچکی یا عدم تقارن سینه‌های خود ناراضی‌اند. افرادی که به دلیل ژنتیکی بافت پستان در آن‌ها به اندازه کافی رشد نکرده است (هیپوپلازی پستان)، از مهم‌ترین متقاضیان این عمل به شمار می‌روند.

همچنین زنانی که پس از پایان دوران بارداری و شیردهی، دچار تحلیل بافت سینه و کاهش حجم (Involution) شده‌اند، می‌توانند با این جراحی حجم و قوام قبلی را به سینه‌های خود بازگردانند. علاوه بر این، اصلاح عدم تقارن‌های مادرزادی که در آن یک سینه به طور مشخص کوچک‌تر از سینه دیگر است، با استفاده از پروتزهایی با حجم‌های متفاوت به خوبی قابل درمان است.

چه افرادی ممکن است کاندید مناسبی نباشند؟

زنانی که در دوران بارداری یا شیردهی قرار دارند، باید انجام این جراحی را به حداقل ۶ ماه پس از پایان کامل دوره شیردهی موکول کنند تا بافت سینه به وضعیت پایدار رسیده باشد. همچنین زنانی که قصد بارداری در آینده نزدیک دارند، بهتر است جراحی را به تعویق بیندازند، زیرا نوسانات وزنی و هورمونی می‌تواند نتایج عمل را تحت تأثیر قرار دهد.

افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی کنترل‌نشده، عفونت‌های فعال در بدن و یا کسانی که در حال گذراندن دوره‌های درمان سرطان سینه (بدون تایید انکولوژیست) هستند، کاندید مناسبی برای این جراحی محسوب نمی‌شوند. علاوه بر این، زنانی که دچار افتادگی شدید سینه (پتوز) هستند، با پروتز به تنهایی به نتیجه مطلوب نمی‌رسند؛ زیرا پروتز سینه را بالا نمی‌کشد. این افراد نیازمند انجام جراحی لیفت سینه (ماستوپکسی) به همراه پروتز می‌باشند.

جراحی پروتز سینه چگونه انجام می‌شود؟

این جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می‌پذیرد. جراح برای قرار دادن پروتز، یکی از سه نوع برش استاندارد را انتخاب می‌کند: برش در چین زیر سینه (Inframammary)، برش دور هاله سینه (Periareolar)، و یا برش در ناحیه زیر بغل (Transaxillary). رایج‌ترین و ایمن‌ترین روش، برش در چین زیر سینه است، زیرا کمترین آسیب را به بافت غدد شیری وارد کرده و اسکار آن به خوبی در خط تاخوردگی سینه پنهان می‌شود.

پس از ایجاد برش، جراح یک محفظه یا "پاکت" برای قرارگیری پروتز ایجاد می‌کند. این پاکت می‌تواند روی عضله سینه (زیر غده پستان) و یا زیر عضله سینه (Submuscular / Dual Plane) تعبیه شود. قرار دادن پروتز زیر عضله، پوشش بافتی بهتری برای پروتز فراهم کرده، ظاهر طبیعی‌تری ایجاد می‌کند و خطر انقباض کپسولی را کاهش می‌دهد. پس از جایگذاری دقیق و بررسی تقارن، برش‌ها با بخیه‌های چندلایه و جذبی بسته می‌شوند.

انجام این جراحی چقدر طول می‌کشد؟

عمل جراحی پروتز سینه نسبتاً کوتاه است و معمولاً بین ۱ تا ۲ ساعت زمان می‌برد. در صورتی که این عمل به طور همزمان با جراحی لیفت سینه (ماستوپکسی-اگمنتیشن) انجام شود، مدت زمان جراحی طولانی‌تر شده و ممکن است بین ۳ تا ۴ ساعت به طول بینجامد.

نتیجه جراحی چه زمانی مشخص می‌شود؟

بلافاصله پس از عمل، افزایش حجم سینه‌ها کاملاً مشهود است؛ اما نتیجه در این مرحله نهایی نیست. در روزها و هفته‌های اول، سینه‌ها به دلیل تورم بافتی و سفتی عضله (به ویژه در روش زیر عضله)، بالاتر از حد طبیعی قرار دارند و ممکن است سفت و غیرطبیعی به نظر برسند.

روند طبیعی شدن فرم سینه‌ها نیازمند زمان است. معمولاً بین ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد تا تورم به طور کامل فروکش کرده، بافت‌ها نرم شوند و پروتز در جایگاه نهایی و طبیعی خود قرار گیرد که در اصطلاح پزشکی به این روند Drop and Fluff گفته می‌شود.

دوره نقاهت بعد از جراحی چگونه است؟

بیمار معمولاً در همان روز جراحی از مرکز درمانی ترخیص می‌شود. دوره نقاهت اولیه بین ۱ تا ۲ هفته است. در این مدت، احساس درد، کوفتگی، کشیدگی پوست و تورم طبیعی است و با داروهای مسکن و شل‌کننده عضلانی کنترل می‌شود.

پوشیدن سوتین طبی و فشرده‌ساز بلافاصله پس از عمل آغاز شده و بیمار باید آن را به مدت ۶ تا ۸ هفته (به جز زمان استحمام) به طور مداوم استفاده کند تا پروتزها در جای صحیح تثبیت شوند. خوابیدن به پشت (طاق‌باز) در ماه اول الزامی است. همچنین بلند کردن اجسام سنگین، بالا بردن دست‌ها بیش از حد شانه و فعالیت‌های ورزشی پرفشار باید تا ۶ هفته متوقف شوند.

آیا نتیجه جراحی پروتز سینه دائمی است؟

ایمپلنت‌های سینه ابزارهای مادام‌العمر نیستند. اگرچه نسل جدید پروتزها از مقاومت و طول عمر بسیار بالایی برخوردارند، اما به طور متوسط انتظار می‌رود یک پروتز بین ۱۰ تا ۱۵ سال (و در بسیاری موارد تا ۲۰ سال) بدون مشکل در بدن باقی بماند.

روند طبیعی پیری، تغییرات وزن و نیروی جاذبه همچنان بر بافت سینه تأثیر می‌گذارند. همچنین احتمال فرسایش پوشش پروتز در طول زمان وجود دارد. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) توصیه می‌کند بانوانی که پروتز سیلیکونی دارند، پس از گذشت چند سال از عمل، به صورت دوره‌ای با انجام سونوگرافی یا ام‌آر‌آی (MRI) وضعیت سلامت پروتز خود را بررسی کنند. در صورت بروز پارگی یا انقباض شدید کپسولی، جراحی تعویض یا خروج پروتز ضروری خواهد بود.

تفاوت جراحی پروتز سینه با تزریق چربی به سینه چیست؟

هر دو روش با هدف افزایش حجم سینه انجام می‌شوند، اما تفاوت‌های بنیادینی دارند. در تزریق چربی، از بافت چربی بدن خود فرد (مثلاً از شکم یا پهلو) استفاده می‌شود. این روش برای افزایش حجم‌های بسیار ظریف و طبیعی (حداکثر یک سایز) مناسب است و هیچ جسم خارجی وارد بدن نمی‌شود. با این حال، بخشی از چربی تزریق‌شده جذب بدن می‌شود و نمی‌توان فرم‌دهی دقیقی مانند پروتز ایجاد کرد.

در مقابل، جراحی پروتز سینه امکان افزایش حجم قابل توجه، فرم‌دهی بسیار دقیق و لیفت ملایم بافت را به صورت همزمان فراهم می‌کند. نتیجه پروتز قابل پیش‌بینی‌تر و ماندگارتر از تزریق چربی است.

عوارض احتمالی جراحی پروتز سینه

جراحی پروتز سینه یک عمل ایمن با درصد رضایت بسیار بالاست، اما عوارض مختص به خود را دارد. شایع‌ترین عارضه اختصاصی این عمل، "انقباض کپسولی" (Capsular Contracture) است. بدن به طور طبیعی به دور هر جسم خارجی یک کپسول بافتی می‌سازد؛ در برخی افراد، این کپسول ضخیم و منقبض شده و باعث سفت شدن و تغییر فرم سینه می‌شود.

عوارض دیگر شامل احتمال پارگی پروتز در طولانی‌مدت، عفونت، هماتوم (تجمع خون)، جابه‌جایی پروتز و تغییر در حس نوک سینه (که معمولاً موقتی است) می‌باشد. انتخاب یک جراح فوق تخصص پلاستیک و رعایت دقیق دستورالعمل‌های بعد از عمل، این خطرات را به حداقل می‌رساند.

آیا جراحی پروتز سینه دردناک است؟

عمل جراحی تحت بیهوشی عمومی است و بیمار دردی احساس نمی‌کند. درد پس از عمل، بیشتر در روشی که پروتز زیر عضله قرار می‌گیرد احساس می‌شود، زیرا عضله قفسه سینه دچار کشش و اسپاسم می‌گردد. این درد به صورت احساس فشار و کوفتگی سنگین توصیف می‌شود و در ۳ تا ۵ روز اول به اوج خود می‌رسد. با مصرف منظم داروهای مسکن تجویزی، این دوره به راحتی قابل تحمل بوده و درد به سرعت رو به کاهش می‌رود.

قبل از جراحی چه نکاتی باید بررسی شود؟

در جلسات مشاوره پیش از عمل، جراح معاینات بالینی دقیقی شامل اندازه‌گیری ابعاد قفسه سینه و ضخامت بافت پستان انجام می‌دهد. انجام سونوگرافی یا ماموگرافی سینه پیش از عمل، برای اطمینان از سلامت بافت پستان و عدم وجود توده‌های مشکوک الزامی است.

بیمار باید پزشک را از تمامی سوابق بیماری و داروهای مصرفی مطلع سازد. مصرف داروهای رقیق‌کننده خون (مانند آسپرین)، مکمل‌های گیاهی و ویتامین E باید حداقل دو هفته قبل از جراحی قطع شود. توقف کامل مصرف سیگار و قلیان به دلیل تاثیرات مخرب نیکوتین بر روند ترمیم بافت و افزایش خطر عفونت، از یک ماه قبل تا یک ماه بعد از جراحی کاملاً ضروری است.

جمع‌بندی

جراحی پروتز سینه یک راهکار پزشکی اثبات‌شده، ایمن و موثر برای افزایش حجم و بهبود فرم پستان‌هاست. استفاده از ایمپلنت‌های پیشرفته سیلیکونی، نتایجی بسیار طبیعی و ماندگار به همراه دارد که علاوه بر اصلاح تناسب اندام، تأثیر شگرفی بر ارتقای اعتماد به نفس بانوان می‌گذارد.

برای دستیابی به بهترین نتیجه ممکن، ارزیابی دقیق شرایط فیزیکی بیمار، انتخاب سایز و شکل متناسب پروتز با پهنای قفسه سینه و انجام جراحی توسط فوق تخصص جراحی پلاستیک ضروری است. رعایت مراقبت‌های دوره نقاهت و انجام معاینات دوره‌ای در سال‌های پس از عمل، سلامت و طول عمر نتایج این عمل زیبایی را تضمین می‌کند.